Salve. Spero te Beduerum in pace navigare. Ubi est noster Viviparidis!? Desideramus nostrum Vivipardem nostrum ad nos redire. Quam ob rem oro Deum eum ad nos redire.
Priore nocte caela sine intermissione magnas lacrimas aquae lacrimavit: erant tot aquae ut putarem iterum mundum diluviari. Sed contra hodie mundus non est sub aqua.
Gratias, carissime, tibi ago propter benignitatem tuam. Hodie autem magnus dies festus hic (et in Italia) habetur. Celebratur enim ἡ κοίμησις τοῦ Θεοτόκου, sive dormitio Deiparae. Videtur autem tempestas eadem esse ac in California meridionali. Nam et hodie sol splendet.
Id iterum est bonum mihi a te audire. Ut prius dixi, utinam tamquam tu es in Europa sim. Usque enim adhuc numquam e patria mea fui. Aliquo die, cum scholam terminavero, speo e patria mea exire et ceteram patriam vistare.
Hodie tempestas bona est. Sol spendet, partim nebulosum caelum, tempeturaque aeris in medio est.
Quaestionem tibi habeo, mi docte Beduere. Scio te posse dicere et legere antiquam linguam graecam. Potesne dicere linguam graecam, quae dicitur nunc in Graecia?
Hic etiam dies splendidus est, bona enim est tempestas. Aer non est valde calidus sed iterum in medio. Deus quidem est bonus.
Benedictiones tibi in internario tuo, mi bone amice.
Ave, carissime. Nescio novam Graecam, etsi aliqua verba enuntiare possim. Plurimi autem Graeci sciunt Anglicam et nonnulli Italicam. Iterum sol splendet in caelo sine nubibus.
Non tamquam ubi es, hic sunt nonnullae nubes; partim enim serenum et partime nebulosum caelum est. Hic iterum non est calida sed immo vero aer in medio. Tamquam aurea mediocritas Aristotlis, malo res in medio esse
Gratias tibi tuum ob meam quaestionem respondendum. Spero, cum temptabis redire, in pace redibis.
Hic tempestas est bona. Iterum et semper ob ejus benignitatem Deo pergratias ago. Vale, mi amice, et ora Deum nostrum carissimum Viviparidum ad nos redire!