The Little Prince...in Ancient Greek

Greek Learning Greek
101

κεφάλαιον 12 παραφραζόμενον:

τί ποιεῖς?
οἶνον πίνω.
διὰ τί?
διότι οὐ θέλω μνημονεύειν.
μνημονεύειν τίνος?
ὅτι αἰσχύνομαι.
τίνος?
ὅτι οἶνον πίνω.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 53:

1. ὑπὸ τοῦ φιλοῦντος οἶνον πίνειν τὸ τρίτον πλανητὸν ᾠκεῖτο.
2. μεθύσκεται οὗτος ἵνα ἐπιλανθάνηται ὅτι αἰσχύνεται ὅτι μεθύσκεται.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 57:

1. ἐν τῷ τετάρτῳ πλανητῷ αὐλίζεται ἄνθρωπός τις ὃς χρῆται χρημάσιν ἵνα ἔτι πλείονα χρήματα κτᾶται.
2. ἀεὶ τοὺς ἀστέρας οὓς ἀριθμεῖ, τούτους ἀγοράζει.
3. οὐκ ὁμοῖος τῷ Μάρκῳ οὗτος. σπουδαῖος γάρ ἐστιν. :laughing:
4. οὐδέποτε ὁ ἐπιχειρηματίας ἐκ τῆς ὀρθῆς ὁδοῦ παράγεται.


ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 61:

1. ἄνθρωπος ᾤκει ἐν τῷ πέμπτῶ πλανητῷ οὗ ἡ ἐργασία τὸν λύχνον ἅπτειν τε καὶ σβεννύναι ἐστιν.
2. τὴν λαμπάδα σβέσας, αὔθις ἅπτει. τὸ φῶς ἅψας, πάλιν σβέννυσι.
3. οὐδέποτε δύναται καθεύδειν.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 66:

1. καταυλίζεται ἐν τῷ πλανητῷ τῷ ἕκτῳ ὁ γεωγραφός. τούτ’ ἐστι ὁ τὰ περὶ τῆς γῆς βιβλία γράφων.
2. γράφει οὗτος ποῦ εἰσιν τὰ ὄρη καὶ αἱ θάλασσαι καὶ αἰ ἐρῆμοι.
3. τῷ γεωγραφῷ οἱ διερενηταὶ λέγουσιν τὰς μνήμας.
4. περὶ τῶν ῥόδων τῶν μὴ μενόντων οὐ θέλει γράψαι.



ἡ δυσμὴ ἀφίκετο, τοῦ βασιλειδίου μὴ πάροντος. ἐλυπήθη οὖν.

102

τὸ δὴ ἀυτὸ κεφάλαιον νυνὶ ἀνεγνωκὼς θαυμάζω, εἰ τῷ πεπαικέναι ὁ μεταφραστὴς τοὺς πλήρους λαγύνους τοσούτους ὅσοι κενοὶ εἶναι ἔλεγεν. οὐ γὰρ τοῦτο ὁ μεταφρασθεὶς λόγος ἔχει.

103

συνῆκα. δεῖ τὴν παράφρασιν λέγειν “οἶνον πολὺν πίνω.”

ἴθι πολλὰ χαίρων.

104

On p. 55, “μᾶλλον ἧττον” is explained as “εγγυς, ανευ πολλης διαφορας” (which renders well the “un peu comme” for the original). But how does “μᾶλλον ἧττον” obtain this force? Is it an analogy of “more or less” in English? In LSJ, I found only “τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον, a form of argument, a fortiori” (whatever this might mean).

105

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 67:

1. θαυμαστὸν πλανητὸν καὶ ἐξαίσιόν ἐστιν τὸ ἕβδομον.
2. ρια’ ἐστιν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπὶ γῆς βασιλέων. (ἐν δ’ οὐρανῷ μόνος εἷς.)
3. οἱ τὰς ἐν τοῖν Πόλοιν λαμπάδας ἅπτοντες δὶς κατ’ ἐνιαυτόν πονοῦσιν.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 71:

1. πρῶτον ἐφάνη τὸ ἐχίδιον τῷ βασιλειδίῳ.
2. ποῦ εἰσιν οἱ ἄνθρωποι;
3. ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁ μικρὸς ἄρχων.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 72:

1. μόνῳ ἑνὶ ἄνθει ἐνέτυχε τὸ βασιλείδιον.
2. τὸ πνεῦμα αὐτοὺς περιελαύνει. ῥίζας γὰρ οὐκ ἔχουσιν.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 73:

1. εἰς ὄρος ὑψηλὸν ἀνέβη οὗτος.
2. μόνοι πετροὶ ὀχεῖς αὐτῷ ἐφανερώθησαν.
3. τὴν ἑαυτοῦ φωνὴν λέγουσαν τὸ «καταλέλειμμαι!» ἤκουσε τὸ βασιλείδιον.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 74:

1. ἐν τῷ κήπῳ ῥοδωνιαὶ πολλαί εἰσιν.
2. νομίζων ῥοδωνιὰν ἔχειν, :slight_smile: μόνον ῥόδον τι ἔχει. :frowning:

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 81:

1. ἦλθε δὴ ὁ ἀλώπηξ.
2. οὐ δεδάμακε τὸν ἀλώπεκα ὁ μικρὸς ἄρχων.
3. ἐθέλησε τὸν βασιλείδιον δαμάζειν αὐτόν.
4. ἤρετο ὁ ἀλώπηξ εἰ θηρευταὶ ὑπάρχοιεν ἐν τῷ πλανητῷ τοῦ βασιλειδίου.
5. κατὰ Πέμπτην ἡμέραν ὀρχοῦνται οἱ θηρῶντες.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 83:

1. τῷ τοῦ σταθμοῦ ἄρχοντι ἤντησε τὸ βασιλείδιον.
2. τοὺς ἐπιβάτας οἰκονομεῖ ὁ σταθμός.
3. ἄφνω σιδηρόδρομον τι ἐφάνη.
4. οἱ μὴ καθεύδοντες χασμῶνται.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 84:

1. τῷ καπήλῳ περιέτυχε τὸ βασιλείδιον.
2. φάρμακα μικρὰ (τροχίσκους) πωλεῖ ὁ ἔμπορος.
3. τὰ φάρμακα φαγόντες, χρόνον πλείονα νῦν ἔχουσι.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 87:

1. φοβεῖται μὴ ἀποθάνοι.
2.ὁ τῆς δύψης κίνδυνος κεῖται δή.
3. φρέαρ ζητεῖ.
4. τοῦ ἡλίου ἀνατέλλοντος, τὸ φρέαρ ἐφάνη.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 92:

1. φρέατα ἐν τῇ ἐρημίᾳ ὀρύγματά ἐστιν ἃ ὁρύσσουσιν ἄνθρωποι.
2. τὸν μικρὸν ἄρχοντα ἐπότισεν ὁ κυβερνήτης.
3. τὰ τῶν Γενεθλίων εἶδε.
4. τῶν τοῦ κυβερνήτου διαγραμμάτων κακῶν ὄντων, ἐγέλασε τὸ βασιλείδιον.
5. τῇ πέρυσι κατέβη οὗτος.


ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 100:

1. ἤκουσα τὸν βασιλίδειον ὄφει διαλεγόμενον.
2. πρὸς τὸ ἑαυτοῦ πλανητὸν ἐπανελθεῖν ἐθέλησε.
3. ἐννοήσει τὸ βασιλίδειον ὁ κυβερνήτης οὐ τοῖς ὁφθαλμοῖς ἀλλὰ τῇ ψυχῇ.
4. βαρὺ τὸ σῶμα.

ἀποκρίσεις τοῖς ἐρωτήμασι τοῖς ἐπὶ σελ. 102:

1. τὸ σῶμα οὐ δύναται εὑρίσκειν.
2. τῇ ψυχῇ ἀκούει τῶν ἀστέρων.
3. ἡ καλλίστη γῆ ἐστιν ἡ γῆ ὅπου ἐφάνη τὸ βασιλίδειον καὶ ἠφανίσθη.

106

Isaac Newton has done a nice reading of a paraphrase of chapter 12:

https://archive.org/details/NewRecording46_201708

Any other recordings would be appreciated.

107

μᾶλλον ἧττον.

Argument κατα το μαλλον και ηττον is a “topos” identified by Aristotle in his Rhetoric and popular with later rhetoricians. A is more X (e.g. bigger) than B; or less X. The one is better than the other, according to circumstances.
Example, in quasi-syllogistic form: Guys are stronger than girls, and strength is good, therefore guys are better than girls.
A fortiori is not quite the same. If you didn’t learn Greek until you were 25, then (a fortiori) you didn’t know Greek at 20.
All that is presumably irrelevant here.

I don’t think I’ve ever seen μᾶλλον ἧττον meaning “more or less,” “approximately.” It should mean “rather less” (as in “she likes me rather less than I like her,” εκεινη εμε μαλλον ηττον φιλει η εκεινην εγω). Perhaps he means μαλλον η ηττον, but that’s not ancient Greek idiom.

(I’ll no longer comment on Markos’ αποκρισεις, nor on Isaac Newton’s readings. I haven’t actually looked at the original, preferring to read real Greek. But the composition at http://discourse.textkit.com/t/can-anyone-identify-a-greek-poetic-meter/15205/1 is both excellent and delightful.)

108

Thanks, this is extremely helpful! I’m surprised that I see only (admittedly deserved) accolades but not any criticisms from the Classics folks regarding this translation.

109

σελ. 42 …ᾔσθετο δακρύειν βουλόμενος.

ἔμαθεν ὡς μέλλοι κλαίειν.

σελ. 68: ὁπόταν σοφὸς εἶναι βούλῃ, ἀεὶ ὑπάρχει ὅτι ὁλίγον ψεύδει.

τὸ ἄγαν σοφὸν οὐ σοφία ἐστίν.

σελ. 24: τὸ γὰρ ἀγνὸν βούλεσθαι τεκμήριόν ἐστιν ὅτι ὑπάρχεις.

ὁ μὲν Δεσκάρτες λέγει τὸ «νομίζω ὥστε ὑπάρχω.» ὁ δ’ Ἐχύπερι λέγει τὸ «φιλῶ τινα ὥστε ὑπάρχω.»



σελ. 38: δεῦρο ἐλθόντων οἱ τίγρεις ὄνυχας ἔχοντες!

ἦλθον δὴ οἱ τίγρεις. (λέγω τοὺς Γερμανούς.) ἔδει οὖν τὸν Ἐχύπερι, εἰς τὴν Γαλλικὴν ἐπανελθόντα, ἀποθανεῖν τοῖς τίγρεσι πολεμοῦντας.

σελ. 65: ὁ θάνατος ἐπίκειται τῇ ἐμῇ ἀνθεμίδι;

ὁ μὲν θάνατος ἡμῖν ἐπίκειται. :frowning: τὸν δὲ Χριστὸν ἐπὶ θανάτῳ Θεὸς τέθηκε. :smiley:

ἄλλαι ὠφέλειαι:

σελ. 16 τὸ ἀρχέτυπον = τί ἢ τίνα διαγράφω
σελ. 24: πρός τινα ἡσύχως παίζω = καταφρονῶ τινος
σελ. 25: ἄχθομαι = λυποῦμαι
σελ. 27 αὐξάνομαι = μέγας γίγνομαι
σελ. 28 μακρύνομαι = αὐξάνομαι
σελ. 29 θάμνος = μικρὸν δένδρον
σελ. 29 τὸ μήνυμα = τί λέγω σοι ἵνα σὺ γνῶς.

110

τὸν τοῦ βιλβίου μῦθον λέγω.

https://archive.org/details/REC008_201708

111

I wish I turn out to be wrong but the phrase in bold (p. 89) seems to me a plain error:
“οἱ μικροὶ ἐπὶ τοῦ τῶν Γενεθλίων δένδρου λύχνοι καὶ ἡ τῆς λειτουργίας μουσικὴ τῇ μέσῃ νυκτὶ”
(Of course I noticed it only because I went through this topic recently in Dickey)