ὁ θερμὸς ἀήρ ὅν οἱ ἀνεμοί νῦν φέρει ἐκ νότιος ἀμύνει τὸ χεῖμα.
φευ φευ κακιστα γεγραφας, Μαρκ’ ω φιλε.
First, in Luke’s sentence εγενετο is the one and only main verb, meaning “became”: “and the look of his face became different.” daivid confused it with the Hebraic construction (εγενετο + finite verb), and so do you. (And initial και is unneeded.)
Second, in Luke’s sentence αυτον is required to provide the articular infinitive with a subject (“while he was praying, the look of his face …”). You are wrong to add με to daivid’s sentence, because the first-person ἵδρωσα already provides the subject of ὑπνοῦσθαι. daivid’s ἐγένετο ἐν τῷ ὑπνοῦσθαι ἵδρωσα was quite correct as it stood (though it could do without the Hebraism of εγενετο), and adding με makes it ungrammatical. (The very sight of με ἴδρωσα should have alarmed you.)
You could have corrected daivid’s νυκτός θερμοτάτης οὔσας to τῆς νυκτὸς θ. οὔσης, however.
φέρουσι. εκ νοτου, or ανεμοι νοτιοι. (And you have three final acute accents which should be grave.)
νῦν κατανοῶ ἄμεινον τὰ τε ἃ ἔγραψα καὶ τὰ ἃ Λουκᾶς ἔγραψε. εὐχαριστῶ σοι.
ὁ χειμών ὁ Αβιγειλ ὄνομα οὐ καθήξει ἐπὶ Λονδον ἀλλὰ ὁ ἀήρ ὅν Αβιγειλ φέρει καθήξει δὴ.
αἱ μὲν νιφάδες ἐκ οὐρανοῦ ἔπιπτον. ἡ δέ χιὼν ἐπὶ γῆς οὐ μένει ἀλλὰ τέτηκε.
ἡ πίπτουσα χιὼν καλεῖται συνήθως νιφάς, νιφετός. ἀλλ ἡ διάκρισις ὅμως αὕτη (οὐ) τηρεῖται. (Λ.Σ.Κ.)
From the Grauniad: “Abigail was first on the list of winning names, followed by Barney, Clodagh, Desmond, Eva, Frank, Gertrude, Henry, Imogen, Jake, Katie, Lawrence, Mary, Nigel, Orla, Phil, Rhonda, Steve, Tegan, Vernon and Wendy.”
You have to wonder who did the choosing.
Καλλίστη ἡμέρα ἔσχεν ἐνταῦθα. Καὶ δὴ ἡ νὺξ ἄνευ νεφελῶν ἐστιν.
τοῦ ἡλίου νῦν φαίνοντος εἰ μή μεταβάλλοι φαιδροίμην ἀλλὰ βρέξει.
τὰ σκιάδεια ἐνδείκνυνται πάντα τὰ χρώματα τῆς ἴριδος. σήμερον χρείαν σκιαδείων αὐτῶν ἕξουσιν οἱ ἄνθρωποι ὀτὶ λέγεται χειμών μέγας σφόδρα ἔσται. ἄνεμος μέγας ἀπὸ τῆς θαλάσσης πνεύσει ἐπὶ τῆς πόλεως καὶ ὁ οὐρανὸς ὑετὸν πολλὸν δώσει.
μεταβολικοῦ ὄντος, ὁ μὲν ἥλιος ἔφαινε ἐν αἰθέρι ὡσεὶ ἄνευ νεφελῶν ἔπειτα δὲ σκοτειναὶ νεφέλαι ἐκάλυπτε τὴν αἰθέρα, ὁ δὲ ἥλιος πάλιν ἔφαινε.
ὧδε οὔπω μεταβολικὸς αλλὰ ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης. ἐχθὲς μὲν ἔσχομεν παραίνεσιν περὶ πνεύματος καταιγίδος ἡμεῖς δὲ εἴδομέν οὐ πολὺν ἄνεμον αλλὰ ἔβρεξεν ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα.
ἐν τῷ νῦν χρόνῳ, ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ χρόνου, ψῦχός ἐστι.
τὸ ἐμὸν σκιάδειον ἐρυθρόν ἐστι.
ἔπει ᾔειν πρὸς τὴν βιβλιοθήκην ἔβρεχε τὴν γῆν. τοῦ μέντοι ἀνεμοῦ ἀσθενεστέρου ὄντος ἐδυνάμην χρᾶν σκιάδειον.
τήμερον, εἰ ἔβλεψα διὰ τῆς θυρίδος ἐβαρήθην ἄν.
Νῦν ἐν τῇ προσηλίῳ Διδακουπόλει ὕει. 
Yes, Didacopolis exists! And it has weather. http://www.wunderground.com/us/ca/didacopolis
Νὴ Δία. 
κατὰ τοὺς τὴν μετεωρολογίαν ποιουμένους, χιονοβολησόμεθα.
χιονοβολέομαι – βάλλομαι ὑπὸ χιόνος, χιονίζομαι, καλύπτομαι ὑπὸ χιόνος. (Λ.Σ.Κ.)
ὁ μὲν ἥλιος ἔφαινε, ὁ δὲ ἄνεμος ἦν ἀσθενής.
πίπτοντος ψυχροῦ χιόνος, χιτῶνος χρείαν ἔχω, οὐκ ἕνος ἀλλὰ δύο.
χιτών, χιτῶνος, ὁ – τὸ ἔνδυμα τὸ φορούμενον κατὰ σάρκα. (Λ.Σ.Κ.)
χιών, όνος, ἡ – ὅταν νίφῃ ὁ θεός, τότ ἂν ἴδοις χιόνα. λευκὴ μέν ἐστιν ἡ χιών, καὶ πίπτει ἄνευ ψόφου. (Rouse)