Μᾶρκος τῷ Δαυὶδ καὶ τοῖς ἄλοις φίλοις χαίρειν πλεῖστα.
ἔχω τι ἐν νῷ. οὔ τινα, ἀλλά τι. οὐ πρόσωπόν τι, ἀλλὰ σκευή τις.
τὸν λόγον ὃν ἔχω ἐν νῷ ἀναγιγνώσκομεν ἐν τῇ Καινῇ Διαθήκῃ.
ἐρωτᾶτέ με οὖν ἐρωτήματα εἴκοσι περὶ τούτου. μόνον δὲ Ἑλληνιστὶ γράφωμεν, παρακαλῶ.
ἆρα ἐπὶ ταύτης τῆς σκεύης ἔκειτο ὁ Ἰησοῦς;
ναί.
Εὔκοπον δή τόδε τὸ αἴνιγμα. ὁ σταυρός ἐστιν.
οὐχί. τὸν γὰρ σταυρὸν οὐκ ἐν νῷ ἔχω, ἀλλ’ ἄλλο τι. ἄλλα οὖν ἐρωτήματα δός μοι.
Ἆρα ἐνεδύετο τὴν σκευὴν ὁ Ἰησοῦς;
οὔ. ταύτην τὴν σκευὴν οὐκ ἐνεδύετο ὁ Ἰησοῦς.
Χαῖρε, ὦ Μᾶρκε. Ἆρά ἐστι τὸ ἱμάτιον;
οὔ. τὸ γὰρ χρῆμα ὃ ἔχω ἐν νῷ οὐχ ἱμάτιόν ἐστι. δεῖ οὖν σε ἐρωτᾶν με ἄλλα ἐρωτήματα.
Ἆρα τὰ ὑποδήματα ἔχεις ἐν νῷ;
οὔ.
Τίς ποιεῖ ταύτην τὴν σκευήν, ὦ πολύμητις Μᾶρκε;
δεῖ ὑμᾶς ἐρωτᾶν μόνα ἐρτωτήματα περὶ ὦν αἱ ἀποκρίσεις εἰσὶν τὸ ναὶ ἢ τὸ οὔ.
Ἆρά ἐστί τι περὶ τοῦ παθεῖν;
οὔκ.
Οὐκέτι ἠλάττωμαι, ὦ Μᾶρκε. Ἆρα τὰ σπάργανα, οἷς ἡ Θεοτόκος ἐσπαργάνωσε τὸν Σωτήρα, ἐν νῷ ἔχεις ;
καλὸν ἐρώτημα τούτ’ ἐστι, φίλτατε. ἀλλὰ ἡ ἀπόκρισίς ἐστιν οὐκ.
τί οἴδαμεν ἕως τοῦ νυν; Ἰησοῦς ἔκειτο ἐπί ταύτην τὴν σκεύην, ἀλλὰ οὐκ ἐστιν σκεύη τι περὶ τοῦ παθεῖν.
ἐστιν σκεύη σκληρὰ, ὡς λίθος ἤ ξύλον;
πειρώμενοι ἀποκριθῆναι τὸ τοῦ Μάρκου αἴνιγμα ἔτι ἔχομεν δώδεκα ἐρωτήματα. οὐκ ἐκλύεσθε! νικήσομεν!
ὦ χαῖρε, φίλε Σαῦλε.
αὕτη ἡ σκευὴ ἐκ ξύλου πεποιημένη ἐστί, ἀλλὰ οὐ σκληρά ἐστι. ἐκ γὰρ ἄλλου τινὸς καὶ πεποιημένη ἐστί.
ἀρὰ ἐπὶ ταύτῃ τῇ σκευῇ συνήθως ἀνθρωποὶ ἐκάθευδον.