Μῦθοι Αἰσώπειοι

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρνζ’, ρνη’, ρνθ’

Κίχλα

Κίχλα τις φιλοῦσα τοὺς τῆς μυρσίνης καρποὺς ἀεὶ ἐγγὺς τοῦ δένδρου ἔμεινεν ὥστε ἰξευτήν τινα συλλαβεῖν αὐτήν. Ἡ δὲ μυρσίνη ἐστὶ τὸ τῆς Ἀφροδίτης φυτόν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρνζ’ μύθου

Κλέπται καὶ ἀλεκτρυών

Κλέπται τινὲς εἰς οἰκὶαν εἰσελθόντες ἐλάβοντο μόνον ἀλεκρτρύονα. Μελλόντων δὲ ἀποκτεῖναι αὐτόν, ὁ ἀλεκτρύων ἐδεῖτο αὐτῶν φείσασθαι ὅτι ἐγείρων τοὺς ἀνθρώπους χρήσιμος εἴη. Οἱ μέντοι κλέπται φοβοῦμενοι μὴ ὁ ἀλεκτρύων ἐμποδίζῃ τῷ κλέπτειν ἔθυσαν αὐτόν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρνη’ μύθου

Κοιλία καὶ πόδες

Πότερον οἱ πόδες ἢ ἡ γαστὴρ ἀμείνους εἰσίν; Οἱ μὲν γὰρ πόδες βαστάζουσι τὸ σῶμα, ἡ δὲ κοιλία τρέφει αὐτό.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρνθ’ μύθου


Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρξ’, ρξα’, ρξβ’

Κολοιὸς καὶ ἀλώπηξ

Ὁ μὲν κολοιὸς καθημένος ἐπὶ τῆς συκῆς προσεδόκα τὰ σῦκα. Ἡ δὲ ἄλωπηξ παρατυχοῦσα· ματαία, ἔφη, ἡ ἐλπίς σού ἐστιν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξ’ μύθου

Κολοιὸς καὶ κόρακες

Κολοιός τις μέγας μὲν ὢν ὑπερήφανος δέ, καταλιπὼν τοὺς τῆς ἑαυτοῦ φυλῆς, πρὸς τοὺς κόρακας ἦλθεν. Τῶν δὲ κοράκων οὐ δεξαμένων αὐτόν, ἐπανελθὼν εἰς τὴν πατρίδα οὐκ ἐλήφθη ὑπὸ τῶν ἄλλων.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξα’ μύθου

Κολοιὸς καὶ ὄρνεα

Ὁ Ζεὺς προύθηκεν ἡμέραν ἵνα καταστήσειε τὸν κάλλιστον τῶν ὁρνέων ὡς βασιλέα. Τὰ μὲν ὄρνεα ἐλούετο ἐν ποταμῶ. Κολοιὸς δέ τις εἰδὼς αἰσχρὸς ὤν, συνελέξατο τὰ τῶν ὀρνέων πτερὰ ἵνα παραβάλοιτο ἑαυτόν. Τῆς δὲ ἡμέρας παραγενομένης τῆς χειροτονίας, ὁ μὲν Ζεὺς εἵλετο τὸν κολοιὸν ὡς ὠραιότατον ὄντα, τὰ δὲ ἄλλα ὄρνεα ὀργισθέντα ἀπέσπα τὰ καλὰ πτερὰ ὥστε τὸν κολοιὸν γυμνὸν γίγνεσθαι.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξβ’ μύθου



Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρξγ’, ρξδ’, ρξε’

Κολοιὸς καὶ περιστεραί

Κολοιός τις ἰδὼν περιστερὰς λιπαρὰς οὔσας λευκὸς γενόμενος ἦλθεν πρὸς τὸν περιστερῶνα ἵνα ἀπολαύοι τῆς τροφῆς αὐτῶν. Αἱ μὲν πρῶτον ἐδέξαντο αὐτόν, ἔπειτα δὲ ἀκούσασαι τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἐξέβαλον αὐτόν. Ὁ δὲ πάλιν παρὰ τοῖς κολοιοῖς ἥξας διὰ τὸ χρῶμα ὠστρακίσθη.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξγ’ μύθου

Κολοιὸς φυγάς

Κολοιός τις συλληφθεὶς καὶ παιδίῳ δοθεὶς ἔφυγεν τὸν δεσμὸν ἔτι ἔχων. Ἐπανελθόντος αὐτοῦ εἰς τὸ δένδρον ὁ δεσμὸς τοῖ κλαδίοις περιείλετο. Διὰ τοῦτο ὁ κολοιος κλαίων τὴν τύχην ἀπέθανεν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξδ’ μύθου

Κόραξ καὶ ἀλώπηξ

Ἀλώπηξ τις ἰδοῦσα κόρακα ἐπὶ κλαιδῷ καθήμενον καὶ μέρος σαρκὸς ἔχοντα, ἐκολάκευεν αὐτὸν λέγουσα ὅτι καλὸς καὶ ἀγαθός ἐστιν ὥστε βασιλεύειν ἄν, εἰ εἶχε φωνήν. Ὁ μὲν κόραξ ἔκραξεν, ἡ δὲ ἀλώπηξ ἄρασα τὸ σαρκίδιον, εἰ καὶ φρένας εἶχες, ἔφη, βασιλεύῃς ἄν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξε’ μύθου

Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρξϛ’, ρξζ’, ρξη’

Κόραξ καὶ Ἑρμῆς

Κόραξ τις ἐν πάγῃ συνειληγμένος ἐπήγγειλε θύσειν τῷ Ἀπολλῶνι ἐὰν σωθῇ. Τοῦτο οὖν παρέδωκεν ὁ θεός. Ἔπειτα δὲ ἐπιλαθόμενος καὶ πάλιν ἐν πάγῃ ἁλοὺς ὁ κόραξ προσηύχετο τῷ Ἑρμῇ. Ὁ δὲ οὐκ ἐδέξατο τὴν δέησιν αὐτοῦ ὡς ψευδοῦς ὄντος.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξϛ’ μύθου

Κόραξ καὶ ὄφις

Οὗτος ὁ μῦθος ὅμοιός ἐστι τῷ ρκη’. Κόραξ γάρ τις πειρασάμενος ὄφιν λαβεῖν ἀπέθανε διὰ τὸν τοῦ ὄφεως ἰόν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξζ’ μύθου

Κόραξ νοσῶν

Κόραξ τις ἀσθενὴς ὢν παρῃτήσατο τὴν μητέρα προσεύχεσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ. Ἀλλὰ τίς τῶν θεῶν βοηθήσει αὐτῷ κλέπτοντι τὴν σάρκα προσδεδομένην αὐτοῖς;

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξη’ μύθου


Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρξθ’, ρο’, ροα’

Κορυδαλός

Ὡς δυστυχὴς ἡ κορυδὸς πεπτωκυία εἰς πάγην οὐ διὰ φιλαργυρίαν ἀλλὰ μόνον ὅτι ἐβούλετο ἓν κόκκον πυροῦ λαβεῖν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρξθ’ μύθου


Κορώνη καὶ κόραξ

Κορώνη τις ἐφθόνει τοὺς κόρακας ὡς τὸ μέλλον τοῖς ἀνθρώποις μαντευομένους. Ἰδοῦσα οὖν ἑταίρους τινὰς πορευόμενους ἔκραξεν. Οἱ μὲν ἐστράφησαν πρὸς αὐτήν, εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν εὐθὺς ἐγνωκὼς αὐτὴν ἀπήγαγε τοὺς ἄλλους.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρο’ μύθου

Κορώνη καὶ κύων

Διὰ τί, ἤρετο ὁ κύων ὑπὸ τῆς κορώνης εἰς δεῖπνον κληθείς, θύεις τῇ Ἀθηνᾷ καίπερ μισούσῃ σε; Ἀπεκρίνατο δ’ ἡ κορώνη λέγουσα ὅτι ἐλπίζοι τὸν νοῦν αὐτῆς ἀλλάξειν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροα’ μύθου

Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ροβ’, ρογ’, ροδ’

Κοχλίαι

Γεωργοῦ υἱὸς ὀπτῶν κοχλίας ἀκούσας τὸν ψόφον, ἐμέμψατο αὐτὰς ὅτι ᾄδοιεν καίπερ τῶν οἰκιῶν καιομένων.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροβ’ μύθου

Κύκνος <ἀντὶ χηνὸς ἀπαχθείς>

Ἀνήρ τις εἶχε κύκνον μὲν τοῦ ἀκούειν τὴν ᾠδήν, χῆνα δὲ τοῦ ἔδεσθαι αὐτήν. Νύκτωρ δὲ ἔλαβεν τὸν κύκνον ἀντὶ τῆς χηνὸς ἵνα ἀποκτείναι. Ὁ μέντοι κύκνος ᾄσας ἐσώθη.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρογ’ μύθου

Κύκνος <καὶ δεσπότης>

Ὁ τοῦ κύκνου δεσπότης ἐβούλετο αὐτὸν ᾄδειν ἔμπροσθεν τῶν εἰς τὸ δεῖπνον κεκλημένων.
Ὁ δὲ πρῶτον μὲν οὐκ ἤθελεν ᾄδειν, ἔπειτα δὲ νομίζων ἀποθανεῖσθαι ᾖσεν. Ὁ δὲ δεσπότης· ἀλλ’ ἔδει με, ἔφη, θάνατον ἀπειλεῖν σοι.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροδ’ μύθου

Ἡ βίβλος

ροβ(ερτῳ χαιρειν)
το ψοφος is new to me. τον ψοφον?

ρογ
ἵνα ἀποκτείνει: You mean ἵνα ἀποκτείνῃ or –οι or –αι or –ειεν?

ροδ
δεῖπνον

Ὁ μὲν πρῶτον > ο δε πρωτον μεν

Τῷ χρατίστῳ Μιχαὴλ χαίρειν


ροβ I can’t claim it to be a neologism. :wink:


ρογ I meant αι (my favorite for aorist optative)

Many thanks!

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ροε’, ροϛ’, ροζ’

Κύνες δύο

Δυοῖν κυνοῖν ὁ μὲν ἕτερος ἐθήρευε μετὰ τοῦ δεσπότου, ὁ δὲ ἕτερος οἴκοι μένων ἐφύλασσεν. Ἔριδος δὲ περὶ τοῦ σίτου γενομένης, οὗτος ἐκείνῳ· μὴ οργισθῇς εμοί, ἔφη, ἀλλὰ τῷ δεσπότῃ, ὅς γε περὶ ἡμῶν οὕτως ἐπέταξεν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροε’ μύθου

Κύνες λιμώττουσαι

Μῶραι κύνες ἰδοῦσαι δέρμα ἐπὶ ποταμῷ φερόμενον καὶ βουλόμεναι λαβεῖν αὐτό, ἐπειράσαντο ἐκπιεῖν πᾶν τὸ ὕδωρ. Καὶ διὰ τοῦτο διαρραγεῖσαι ἀπέθανον.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροϛ’ μύθου

Κυνόδηκτος


Ἄνθρωπός τις κυνὶ δηχθεὶς ἴασιν ἐζήτει. Δεῖ σε, ἔφη τις, ἄρτῳ τὸ αἷμα ἐκμάξαι καὶ βαλεῖν αὐτὸν πρὸς ἐκεῖνον τὸν κύνα. Ὁ δὲ ἀποκρινάμενος εἶπεν ὅτι εἰ τοῦτο ποιήσαιμι, πάντες οἱ κύνες δάκνοιεν ἄν με.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροζ’ μύθου

Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ροη’, ροθ’, ρπ’

Κύων <ἑστιώμενος> ἢ Ἄνθρωπος καὶ κύων

Κύων τις ἐκάλεσεν ἄλλον κύνα πρὸς δεῖπνον ὑπὲρ τοῦ ἑαυτοῦ δεσπότου παρεσκευασμένον. Ὁ οὖν κεκλημένος ἰδὼν τοσαύτην καὶ τοιαύτην τροφὴν πολὺ ἐχάρην. Ὁ δὲ μάγειρος λαβὼν αὐτὸν διὰ τῆς θυρίδος ἐξέβαλεν ἐκ τῆς οἰκίας. Τῶν δὲ ἄλλων κυνῶν αὐτὸν περὶ τοῦ δείπνου ἐρομένων, οὗτος ἀπεκρίνατο λέγων ὅτι οὕτω μεθυσθείη ὥστε μὴ εἰδέναι ὅθεν ἐξέλθοι.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροη’ μύθου

Κύων <θηρευτικὸς καὶ κύνες>

Διὰ τί φεύγεις, ἤροντο οἱ παρὰ τὴν ὅδον κύνες, ἐκ τῆς οἰκίας σου, ὦ κύον; Ἆρα οὐκ ἰκανῶς τρέφει σε ὁ θηρευτής, ὁ δεσπότης σου; Πάνυ γε, ἔφη ὁ κύων, ἀλλὰ δεῖ με ἀεὶ μαχέσθαι λέουσι καὶ ἄρκτοις. Ὑμεῖς δὲ καίπερ ἧσσον ἐσθίοντες ἀσφαλεῖς ἐστε.

Ἀνάγνωσις τοῦ ροθ’ μύθου

Κύων καὶ ἀλεκτρυὼν καὶ ἀλώπηξ

Ἀλεκτρυὼν καὶ κύων φίλοι ὄντες ἐβάδιζον. Ὀψίας δὲ γενομένης, ὁ μὲν ἀλεκτρυὼν ἐκάθισεν ἐπὶ κλάδῳ δέδρου κοιλίαν ἔχοντος. Ὀ δὲ κύων κατῆλθεν εἰς τὴν κολίαν. Ἀλώπηξ δὲ προσῆλθεν ἐπιθυμοῦσα μὲν καταφαγεῖν τὸν ἀλεκτρυόνα λέγουσα δὲ ὅτι βούλεται τὴν φωνὴν ἀκοῦσαι. Πεμψάντος δὲ τοῦ ἀλεκτρύονος τὴν ἀλώπεκα πρὸς τὸν κύονα ὡς θυρωρὸν ὄντα, οὗτος ἀπέκτεινεν αὐτήν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπ’ μύθου

Ἡ βίβλος

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρπα’, ρπβ’, ρπγ’

Κύων καὶ κόχλος

Ὁ κύων καταπιὼν κόχλον ἔμαθε τόδε· οὐ πάντα τὰ στρογγύλα ἐστὶν ᾠά.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπα’ μύθου

Κύων καὶ λαγωός

Ὦ κύον, ἔφη ὁ λαγώς, συνέλαβές με. Νῦν διατί ποτε μὲν δάκνεις με, ποτὲ δὲ τὰ χείλη μου λάχεις; Ἆρα ἐχθρὸς ἢ φίλος εἶ;

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπβ’ μύθου

Κύων καὶ μάγειρος

Μάγειρός τις, ᾧ κύων κάρδιαν ἐκεκλόφει, τῷ κυνὶ εἶπεν ἐκεῖνον οὐ μὲν εἰληφέναι κάρδιαν ἀπ’ αὐτοῦ, δῶναι δὲ καρδίαν, τοῦτ’ ἔστι μνημοσύνη, ὥστε αὐτὸν ἀεὶ φυλάξεσθαι ἐκεῖνον.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπγ’ μύθου

Ἡ βίβλος

A few corrections.

ροε, κυνες δυο

Δυοῖν κυνοῖν ὁ μὲν ἕτερος ἐθήρευε μετὰ τοῦ δεσπότου, ὁ δὲ ἕτερος οἴκοι μένων ἐφύλασσεν. Ἔριδος δὲ περὶ τοῦ σίτου γενομένης, οὗτος ἐκείνῳ· μὴ ὀργίσαι μοι, ἔφη, ἀλλὰ τῷ δεσπότῃ.

μὴ ὀργίσαι μοι?? Should be passive, and subjunctive if aor., μὴ οργισθῇς (or μη οργίζου pres.)

And μοι needs to be εμοί, emphatic. Or haven’t I understood what you’re trying to say?

The tale seems defective.

ροζ, κυνοδηκτος

Ἄνθρωπός τις κυνὶ δεδηχὼς ἴασιν ἐζέτει. Δεῖ σε, ἔφη τις, ἄρτῳ τὸ αἷμα ἐκμάξαι καὶ βάλειν αὐτὸν πρὸς ἐκεῖνον τὸν κύνα. Ὁ δὲ ἀποκρινάμενος εἶπεν ὅτι εἰ οὕτω ποιήσαι, πάντες οἱ κύνες δάκνοιεν ἂν αὐτόν.

Can δεδηχως be used as passive? δεδηγμένος, surely, or better aor., δηχθείς.

ἐζέτει > ἐζήτει

βάλειν > βαλεῖν

ποιήσαιμι and με would be clearer. I didn’t get it for a moment.

οὕτω better τοῦτο?

I haven’t looked at the others.
Best, Michael

Thank you, Michael! Hopefully it’s better now.
μὴ οργισθῇς εμοί, ἔφη, ἀλλὰ τῷ δεσπότῃ, ὅτι ἐκεῖνος περὶ ἡμῶν οὕτως ἐπέταξεν.


By the way, ἄνθρωπος κύνα δεδηχώς would make big news! :smiley:

ὅς γε would be more stylish than ὅτι ἐκεῖνος, but I know you don’t care for style. :stuck_out_tongue:

ἄνθρωπος κύνα δεδηχώς looks like fake news to me.

Yes, but the dog does. Maybe it was Xenophon’s dog. Anyway, this time an Italian did it. :wink:

κατὰ τοῦ Διαβόλου ὁ μῦθός ἐστιν. θέλων γὰρ κλέπτειν τὴν τοῦ Θεοῦ καρδίαν (λεγω δὴ τὸν Ἰησοῦν,) δέδωκεν μᾶλλον ὁ Σατᾶν τῷ Θεῷ καρδίαν τοῦ σῴζειν ἡμᾶς, τοὺς ἁμαρτωλοὺς τοὺς πιστεύοντας ἐν Χριστῷ.

Εὐχαριστῶ σοι, ὦ φίλε Μᾶρκε, ὑπὲρ τοῦ θεολογικοῦ ὑπομνήματος. Καὶ ἐλπίζω πολλὰ ἄλλα ἀπὸ σοῦ λήψεσθαι.

Μῦθοι Αἰσώπειοι· ρπδ’, ρπε’, ρπϛ’

Κύων <κοιμώμενος> καὶ λύκος

Λύκος τις ἑλὼν κύνα καθεύδοντα, ἱκετεύσαντος αὐτοῦ ἵνα ἐκεῖνος φείσαιτο, παχίονα γάρ, ὁ κύων ἔφη, μετὰ τοὺς τῆς δεσπότου γάμους ἔσεσθαι, ἀφῆκεν αὐτόν. Ἐπιστραφέντος δὲ τοῦ λύκου ὡς ἐδομένου τὸν κύνα, αὐτὸς ἐπὶ τοῦ οἴκου στὰς παραίνεσεν ἐκεῖνον εὐθὺς καταφαγεῖν αὐτὸν μηδὲ γάμους προσδοκῆσαι, εἰ πάλιν εὗροι τὸν κύνα καθεύδοντα.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπδ’ μύθου

Κύων κρέας φέρουσα

Κύων ἔχουσα κρέας ἐν τῷ στόματι καὶ διαβαινοῦσα πόταμον, ἰδοῦσα τὸ ἑαυτῆς εἶδος καὶ ἀφῆκεν τὸ φορτίον. Ἐνομίζε γὰρ ἄλλην κύνα εἶναι μεῖζον μέρος φέρουσαν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπε’ μύθου

Κύων κωδωνοφορῶν

Ἄνθρωπός τις κύνα πάντας δεκνόντα ἔχων κώδωνα ἐπέθηκεν αὐτῷ. Ὁ μὲν ἐκαυχᾶτο ἐν τῇ ἀγορᾷ. Κύων δέ τις προβεβηκυῖα τῶν ἡμέρων ἐμέμψατο αὐτόν διὰ τὴν κενοδοξίαν.

Ἀνάγνωσις τοῦ ρπϛ’ μύθου

Ἡ βίβλος

Sorry that I write in English, but I just want to point out one small thing. This is actually the modern Greek way of expressing thanks. For the ancient Greek one, check here, somewhere past the middle of that page, my comment but more after that one from mwh.

Yes, I know. But I was using it in a sort of New Testament style.