ὁ Λουκιανὸς ὁ Σαμοσατεύς ἦν ῥήτωρ καὶ ἰαμβοποιὸς πεζῇ. οἱ δὲ Θεῶν Διάλογοί εἰσι διάλογοι πέντε καὶ εἴκοσιν ἐν οἳς τὸ τοῦ Ὁμήρου εἰδος θεῶν ἔσκωπτεν ὁ Λουκιανός.
ἐν δὲ πρώτῳ τῷ διαλόγῳ ὁ Προμηθεὺς αἰτεῖ Διὰ ἑαυτόν λύειν. ἀναγιγνώσκω τὸν διαλόγον καὶ ἀναγιγνώσκω τὰ τοῦ Ῥοὺσ ὑπομνήματα.
Εὖγε, εὖγε, ὦ Ἰωήλ.
Χαῖρε φίλε Ἰωήλ. καὶ χαῖρε σύγε, Ροβέρτε.
τόν τε διάλογον τήν τε ἀνάγνωσίν τοῦ Ἰωήλ φιλῶ σφόδρα τούς τε τοῦ Ῥουσε Ἑλληνικοὺς λόγους.
ἡ παράφρασίς μου:
Προμηθεὺς θέλει λυθῆναι. λυπεῖται γὰρ πολλά. ὁ δὲ Ζεὺς αὐτὸν οὐ θέλει λῦσαι. ἔτι γὰρ τούτῳ ὀργίζεται. τὸ γὰρ πῦρ τοῖς ἀνθρώποις ἔδωκεν ὁ Προμηθεύς.
τῷ δὲ Διὶ λέγει Προμηθεὺς ὅτι τι δώσει ἐὰν λυθῇ ὑπὸ Δίος. τῷ δὲ Προμηθεῖ οὐ πιστεύει ὁ Ζεὺς. λέγει οὖν τι ἀληθὲς Προμηθεὺς. λέγει τὸν Δία θέλοντα τῇ Νηρηίδι μίξαι. νῦν οὖν πίστει Ζεὺς τῷ Προμηθεῖ.
τούτους τοὺς λόγους νῦν λέγει Προμηθεύς: ἐὰν ὁ Ζεὺς κοινωνήσῃ τῇ Νηρηίδι, αὐτὴ τέξεται τέκνον, καὶ διὰ τοῦ τέκνου, ὁ Ζεὺς ἐκ τῆς ἀρχῆς ἐκπεσοῦται.
νῦν δὲ ἐν τῷ Προμηθεῖ πιστεύων, Ζεὺς κελεύει τὸν Προμηθέα λυθῆναι.
ΠΡΟΜ. Λῦσόν με ὦ Ζεῦ.
λῦσον. προστακτική. ἀόριστος.
λύω – ποιῶ τινα ἐλεύθερον.
Ζεῦ. κλητική.
ἀναγινώσκω τὸν διάλογον δεύτερον. ὁ Ζεὺς ἁρπάσας παῖς τι, ᾧ ἦν τὸ ὄνομα Γανυμήδης, ἀλλάξας τὸ εἶδος τοῦ αἰετοῦ πάλιν τοῦ εἴδου τοῦ ἀνθρώπου, λέγει Γανυμήδει νῦν αὐτὸν ἀθάνατον εἶναι.
ΖΕΘΣ. Ἔτι γὰρ μέλει σοι τῶν προβάτων, ἀθανάτῳ γεγενημένῳ, καὶ ἐνθαῦθα συνεσομένῳ μεθ’ ἡμῶν;
μέλει μοί τινος – μεριμνῶ περί τινος, ἔχω φροντίδα περί τινος.
γεγενημένῳ. μετοχή τοῦ γίγνομαι. παρακείμενος.
συνεσομένῳ. μετοχή τοῦ σύνειμι. μέλλων.
σύνειμι – εἰμι μετά τινος.
Hi Markos, I don’t want to spoil your fun but there some points in your παραφρασις of the Prometheus passage that might lead users astray. I mention only the most important.
Προμηθεὺς θέλει λύασθαι. λύασθαι is a non-form, and I’m not sure what it’s meant to be. I suspect you meant to write λύσασθαι, but that won’t do either. It’s aorist middle (“to ransom”), not passive, and you need the passive: λυθῆναι.
Likewise with ἐὰν λύσηται ὑπὸ Δίος. You must mean λυθῇ. Remember that middle and passive have very different forms in the aorist, as well as very different meanings. It’s a crucial distinction.
You can correct εἰς τῷ Προμηθεῖ for yourself!
Similarly in your single sentences. In 6 λυσαίμην ἐγὼ ὦ Ζεῦ I think you mean λυθείην, again passive not middle.
Incidentally, in the Greek metalanguage that you’ve taken to using, a “participle” is not μεταχή but μετοχή, formed from μετέχειν to participate in.
λέγων Διάλογον τοῦ Ἡφαίστου πρὸς Ἀπόλλωνα ἐποίησα φωνὰς οὐκ ὁμοίας.