In quo casu 'auxilio' est ? ob quam rem?

In Orberg LLPSI Cap 39 narravit mortem Laocoontis et filiorum suorum cum angues ingentes eos complecterent et ederent:

Cum terram attigissent, capitibus erectis oculisque ardentibus Troianos perterritos prospiciunt. Inde recta via Laocoontem petunt; et primum parva duorum filiorum corpora complexi membra eorum tenera edunt, tum patrem ipsum, qui miseris filiis auxilio veniebat, corripiunt.

In quo casu ‘auxilio’ est ? ob quam rem?

Datīvus est.

Sunt verba aliqua, quae frequentissimē in datīvō sunt: auxiliō, bonō, malō, frūgī, ūsuī… etc.

Auxiliō esse = to be [somewhere] to the purpose of helping = to be of help
bonō esse = to be to the good thing = to be a good/beneficial thing
Auxiliō venīre = to come to (someone’s) aid (literally)

Etc.

Gratius tibi ago, Godmy.

Benignē fēcistī!

typo est.!

Ah, lapsus (stylī/clāviatūrae) est, dā veniam igitur :slight_smile: