Ave amice. Linguam latinam per mensem studio. Cum hominibus communicare velim. Sed homines invenire non possum. Ad epistulas magnas communicare volo. Scio quod latinitas mea terribilis est. Sed enitar. Visne communicare cum me? Gratias ago. Bene sit tibi.
What’s the weather today? (Latine)
Sī aliquid illīc scrīpseris respondēbō.
Ave, salve, Ioanne amice. Ut vales? Si vales, bene est. Ego quoque valeo. Ego volo communicare Latine cum tibi. Non scribo bene, sed amo tentare. Cras aut dies lunes scribo epistolam privatam de vitae meae.
Pax tibi, amice!
Persequor
Quoque GraeceHebraiceque loquerisne et scribisne, Ioanne? Ego quoque Graece vetus et Hebraice vetus disco.
Pauca corrigenda tibi dem?
Quomodo vales?
Ego volo inter nos colloqui, atque ‘tecum’ non ‘cum tibi’ (intellegisne cur?)
Sed cupio temptare.
die lunae.
Scribam epistulam.
de vitā meā.
Gratias tibi, amice Barrie, pro auxilio tuo.
salve! hic scribere non possum. paginam-FACEBOOK aut paginam-email habesne?
Quod ad alia pertinet, tibi consentio, sed “Ut vales?” est locutio quae legi potest apud Plautum (Mostellaria v. 718 aliisque in locis) et Terentium, itaque nihil obstat quominus utamur hoc modo dicendi.
Ita vero, sed quomodo vocabulum in Hermeneumatibus est. Ut quoque bonum esse consentio sed fortasse antiquum? Nisi forte antiquum cupias… ![]()
Ave, amice Ioanne! Quomodo vales?
Ita vero, paginam Facebook habeo. Sub nomine “Dewayne Dulaney” videre debes. Petitionem amicitiae emittere debes ante epistulam emittere, credo. Epistulam privatam tibi emisi hic in die Domini. Vidisti eam?
Pax tibi!