ἔν νῶ ἔχω τίνα;
(ἀποκρινοῦμαι εἴτε ναὶ εἴτε οὔχ)
- ἄρση ἐστί?
- νεκρός (νεκρά) ἐστι.
- τὴν γλῶσσαν τὴν Ελληνικήν λαλεῖ?
this works better in real time, but let’s give it a try.
ἄρσην ἦν
ναί
ἐλάλει, ναί.
- οἰκεῖ ἐν Ἑλλάδι οὗτος?
- ἄρχων ἐστί?
- ἔγραψε τι κλυτόν?
- ἆρα οὗτος ἀπέθανεν πρὸ τοῦ χρόνου τοῦ Ἰησοῦ?
ναί
ναὶ καὶ οὔχ
οὔχ
ναί
- Ἀθηναῖος ἦν?
- ἐν βίᾳ ἀπέθανε? (ἆρα ἄνθωποι ἀπέκτειναν ἀυτόν?)
ἆρ’ ἐν νῷ ἔχεις τὸν Σωκράτη;
ναί! ὡς ἀκριβῶς ἐτόξευσα τοῦ σκοποῦ! νικῶ! δός μοι τον στέφανον! — εἰ δ’ ἡμάρτηκα, ὃ ἀδύνατόν εστιν, τοῦτο το ερώτημα μη αριθμήσῃς εν τοις είκοσι τοις του λαμπροτάτου Μαρκου.
Ἀθηναῖος δή, ναί.
ναί.
συγγνώμην ἔχε – ὀψέ ἀποκρίνομαι. ἐκάθευδον.
συγγνώμην ἔχε, οὐδαμῶς ὲν νῷ ἔχει Σωκράτη.
οἴμοι! ἤδη ἐννέα ἐρωτήματα ἠρώτηκα! ἐν δ’ ἀπορίᾳ εἰμί.
- στρατηγὸς ἦν οὖτος?
καλῶς εἰκάζεις, ἀκριβῶς δ’ οὔ.
ως μωρα εφρονουν. νυν δ’ηυρηκα. τον υπο δυοιν τινων φονευθεντα, των ονοματων αυτοις αμφοτερων απο του Αρ- αρχοντων.
ναί.
ἆρα ἐρωτᾷς ἆρα ἥν φονευθέντα ὑπὸ τινος;
- τὸν Ἀλκιβιάδη ἐν νῷ ἔχεις?
ἥκιστα γε, οὐκ ἐρωτῶ οὐδέν. λύσιν γὰρ προὔθηκα (aor. of προτίθημι) γρῖφός τι ποιούμενος ἵνα καὶ αὐτὸς λύσῃ ὁ Μᾶρκος. εἶπον γὰρ
“τον υπο δυοιν τινων φονευθέντα, των ονοματων αυτοις αμφοτερων απο του Αρ- αρχοντων.”
ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον “(You have in mind) the one murdered by a certain two, their names each beginning with Αρ-.”
νυν δ’ορω ετεραν γε λυσιν υπο Μαρκου αυτου προκειμενην.
οὐχ
(οὐκ οἴδας πρότερον φονευθέντα ἦν ἤ οὐχ)
- μόνος εἳς ἄνθρωπος ἀπέκτεινεν αὐτὸν καὶ οὐ πολλοί?
- ἀπέθανε πρὸ τοῦ θανάτου τοῦ Σωκράτου?
φαίνετο εἵς.
οὐχ
- ἀπέθανε πρὸ τοῦ θανάτου τοῦ Ἀλεχάνδρου τοῦ μεγάλου?
οὐχ ὑπὸ πυρετοῦ
( ἔλεξα ὅτι ἄνθρωπος τις ἀπέκτεινεν ἀυτόν)
καλῶς. ὁ ἐν ᾦ ἔχεις ἐν νῷ ὑπὸ πυρετοῦ ἐτελεύτησεν. πάλιν δὲ ἐρωτῶ σε. ἆρα οὖτος ἐτελεύτησεν πρὸ τοῦ χρόνου τοῦ θανάτου Ἀλεχάνδρου? (323 πρὸ Χριστοῦ)