B. To live, i. e. to pass one’s life, to reside, dwell, be in any place or manner (cf.: “vitam dego): Rhodi,” Cic. Fam. 4, 7, 4: “extra urbem,” id. Brut. 74, 258: “Cypri,” Nep. Chabr. 3, 4: “in litteris vivere,” Cic. Fam. 9, 26, 1; id. Sen. 11, 38: “in maximā celebritate atque in oculis civium,” id. Off. 3, 1, 3: “in paupertate,” id. Part. Or. 18, 63: “in humilitate,” Lact. 7, 9, 17: cum timore, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 14, 3: “unis moribus et numquam mutatis legibus,” Cic. Fl. 26, 63: “e naturā,” id. Fin. 3, 20, 68: “convenienter naturae,” id. ib. 3, 7, 26; id. Off. 3, 3, 13: “valde familiariter cum aliquo,” id. Att. 6, 6, 2; cf.: “Hirtius vivit habitatque cum Balbo,” id. ib. 14, 20, 4: “cum Pansā vixi in Pompeiano,” id. ib.: “ecquis me vivit hodie fortunatior?” Ter. Eun. 5, 8, 1: “ego vivo miserrimus,” Cic. Att. 3, 5: “viveret in terris te si quis avarior uno,” Hor. Ep. 2, 2, 157: “illā sorte Contentus vivat,” id. S. 1, 1, 3.—Prov.: “secum vivere,” to live for one’s self, care only for one’s self, Cic. Sen. 14, 49.—Impers. pass.: “quoniam vivitur non cum perfectis hominibus, sed, etc.,” Cic. Off. 1, 15, 46.