Below is my “lateral” paraphrase of Galatians 1. Unlike my “leveled” readings on the other thread, this paraphrase is not simplified. It is paraphrase for paraphrasing sake, produced on the assumption that a target language paraphrase has inherent pedagogical value. A lateral paraphrase (1) provides comprehensible input to those familiar with the original. (2) provides a way to interpret/understand a text without leaving the target language. (3) provides a mechanism for Greek composition without leaving the target language. It is probably more valuable to write a lateral paraphrase than it is to read one.
1Παῦλος ἀπόστολος, οὐκ ἀπ’ ἀνθρώπων οὐδὲ δι’ ἀνθρώπου ἀλλὰ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ πατρὸς τοῦ ἐγείραντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
Παῦλος, κῆρυξ, οὔτε ἐκ θνητῶν, οὔτε ἀπο βροτοῦ, ἀλλὰ ἐκ Χριστοῦ Ἰησοῦ καὶ θεοῦ Κυρίου τοῦ ἀνάσταντος αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
2καὶ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἀδελφοί, ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Γαλατίας:
καὶ πάντες οἱ συνεργοὶ μετὰ ἐμοῦ, τοῖς ἐν Γαλατίᾳ ἁγίοις.
3χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ θεοῦ πατρὸς καὶ κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
χαίρειν ἐν ὀνόματι θεοῦ πατρὸς καὶ ἡμετέρου κυρίου Χριστοῦ Ἰησοῦ,
4τοῦ δόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ὅπως ἐξέληται ἡμᾶς ἐκ τοῦ αἰῶνος τοῦ ἐνεστῶτος πονηροῦ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἡμῶν,
ὅς ἀπέθανε περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν ἵνα σῳσῃ ἡμᾶς ἐκ τούτου τοῦ πονηροῦ κόσμου, κατὰ τὸ βούλημα τοῦ ἡμετέρου πατρός,
5ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων: ἀμήν.
ὅς παραλαμβάνει τὴν αἰωνίαν δόξαν: γένοιτο!
6Θαυμάζω ὅτι οὕτως ταχέως μετατίθεσθε ἀπὸ τοῦ καλέσαντος ὑμᾶς ἐν χάριτι Χριστοῦ εἰς ἕτερον εὐαγγέλιον,
θαῦμα δὴ ἔχει με διότι μάλιστα ταχέως στρεφέσθε ἀπο τοῦ ἐξελομένου ὑμᾶς κατὰ τὴν χάριν Χριστοῦ εἰς ἄλλο κήρυγμα,
7ὃ οὐκ ἔστιν ἄλλο: εἰ μή τινές εἰσιν οἱ ταράσσοντες ὑμᾶς καὶ θέλοντες μεταστρέψαι τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ.
ἀλλὰ ἕτερον κήρυγμα οὐκ ἔστιν: μόνον δὲ εἰσίν τινες, οἱ ἐνοχλοῦντες ὑμᾶς καὶ βουλόμενοι διαστέφειν τὸ τοῦ Χριστοῦ κήρυγμα.
8ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω.
ὁ δὲ ἄνθρωπος, εἰπὲρ ἐξ ἡμῶν, ὁ κηρύσσων ὑμῖν κήρυγμα ἐναντίον ᾧ ἐκηρύξαμεν ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔσται.
9ὡς προειρήκαμεν, καὶ ἄρτι πάλιν λέγω, εἴ τις ὑμᾶς εὐαγγελίζεται παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω.
ἐρήκοτες πρότερον, νῦν δεύτερον λέγομεν, ὁ κηρύσσων ὑμῖν ἐναντίον ᾧ ἐδεξάμεθα, ἀνάθεμα ἔσται.
10Ἄρτι γὰρ ἀνθρώπους πείθω ἢ τὸν θεόν; ἢ ζητῶ ἀνθρώποις ἀρέσκειν; εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἤρεσκον, Χριστοῦ δοῦλος οὐκ ἂν ἤμην.
ἆρα δὲ νῦν ἡ πεισμονή μου παρὰ ἀνθρώποις ἢ τῷ θεῷ? ἢ θέλω ἀνθρώποις χαρίζεσθαι? εἰ ἔτι ἀνθρώποις ἐχαριζόμην, Χριστοῦ ὑπηρέτης οὐκ ἄν ὑπῆρχον.
11Γνωρίζω γὰρ ὑμῖν, ἀδελφοί, τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ὅτι οὐκ ἔστιν κατὰ ἄνθρωπον:
φράζω γὰρ ὑμῖν, φίλοι, ὅτι τὸ κήρυγμα τὸ κηρυχθὲν ὑπ’ ἐμοῦ ἀνθρωπινὸν οὐκ ἔστιν.
12οὐδὲ γὰρ ἐγὼ παρὰ ἀνθρώπου παρέλαβον αὐτό, οὔτε ἐδιδάχθην, ἀλλὰ δι’ ἀποκαλύψεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.
ἐκ γὰρ ἀνθρώπου οὐκ αὐτὸ ἔλαβον, οὔτε ἐδίδαξάν με ἄνθρωποι, ἀλλὰ αὐτὸ ἀποκάλυψεν Ἰησοῦς Χριστός.
13Ἠκούσατε γὰρ τὴν ἐμὴν ἀναστροφήν ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὅτι καθ’ ὑπερβολὴν ἐδίωκον τὴν ἐκκλησίαν τοῦ θεοῦ καὶ ἐπόρθουν αὐτήν,
οἴδατε γὰρ τὰ ἔθη μοῦ ποτε ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ, ὡς λίαν διώκων τὴν κυριακὴν ἐκκλησίαν ἐθέλησα καταπορθῆσαι ἀυτήν.
14καὶ προέκοπτον ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς συνηλικιώτας ἐν τῷ γένει μου, περισσοτέρως ζηλωτὴς ὑπάρχων τῶν πατρικῶν μου παραδόσεων.
καὶ προσχωροῦν καλῶς ἐν τῷ Ἰουδαϊσμῷ ὑπὲρ πολλοὺς φίλοις ἐν τῷ ἐμῷ γένει, πολὺ ζῆλος ἔχων τοῖς πατρικοῖς παραδοῦσι μου .
15ὅτε δὲ εὐδόκησεν ὁ θεὸς ὁ ἀφορίσας με ἐκ κοιλίας μητρός μου καὶ καλέσας διὰ τῆς χάριτος αὐτοῦ 16ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐν ἐμοὶ ἵνα εὐαγγελίζωμαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθέως οὐ προσανεθέμην σαρκὶ καὶ αἵματι,
ἐπεὶ δὲ ἤρεσε τῷ Κυρίῳ τῷ ἐξελομένῳ με ἐκ τῆς μήτρας καὶ φωνοῦντί με ὲν τῷ χάριτι αὐτοῦ ἀποκαλύψαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς ἐμέ ὅπως αὐτὸν κηρύσσω ἐν τοῖς ἔθνεσιν, εὐθὺς οὐ συνεβουλεύσατο τοῖς ἀνθρώποις,
17οὐδὲ ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα πρὸς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀπῆλθον εἰς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν επέστρεψα εἰς Δαμασκόν.
οὐτὲ ἀνέβη πρὸς Ἱεροσόλυμα εἰς τοὺς πρὸ ἐμοῦ ἀποστόλους, ἀλλὰ ἀνέβη πρὸς Ἀραβίαν, καὶ πάλιν ὑπέστρεψα πρὸς Δαμασκόν.
18Ἔπειτα μετὰ ἔτη τρία ἀνῆλθον εἰς Ἱεροσόλυμα ἱστορῆσαι Κηφᾶν, καὶ ἐπέμεινα πρὸς αὐτὸν ἡμέρας δεκαπέντε:
μετὰ δὲ τρεῖς ένιαυτοὺς ἀνέβη πρὸς Ἱεροσόλυμα ἐπισκοπῶσαι Κηφᾶν, καὶ παρέμεινα παρ’ αὐτῷ πεντεκαίδεκα ἡμέρας.
19ἕτερον δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ εἶδον, εἰ μὴ Ἰάκωβον τὸν ἀδελφὸν τοῦ κυρίου.
ἄλλῳ δὲ τῶν ἀποστόλων οὐκ ἠντίησα, ἀλλὰ μόνον Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ἰησοῦ ἀδελφὀν.
20ἃ δὲ γράφω ὑμῖν, ἰδοὺ ἐνώπιον τοῦ θεοῦ ὅτι οὐ ψεύδομαι.
ταῦτα δὲ λέγω ὑμῖν, ἴδετε ἔμπροσθεν τοῦ θεοῦ τὴν ἀλήθειαν γράφω.
21ἔπειτα ἦλθον εἰς τὰ κλίματα τῆς Συρίας καὶ τῆς Κιλικίας.
μετὰ ταῦτα, εἰς τὰ μέρη τῆς Συρίας καὶ Κιλικίας ἀπῆλθον
22ἤμην δὲ ἀγνοούμενος τῷ προσώπῳ ταῖς ἐκκλησίαις τῆς Ἰουδαίας ταῖς ἐν Χριστῷ,
ἄγνωστος δὲ κατὰ πρόσωπον τοῖς τῆς Ἰουδαίας ἁγίοις τοῖς ἐν τῷ Κυρίῳ.
23μόνον δὲ ἀκούοντες ἦσαν ὅτι Ὁ διώκων ἡμᾶς ποτε νῦν εὐαγγελίζεται τὴν πίστιν ἥν ποτε ἐπόρθει,
μᾶλλον δὲ ἤκουσον ὅτι ὁ ἡμῶν καταδιωκτὴρ πρότερον νῦν κήρυσσει τὸ κήρυγμα ὃ πρότερον ἐλυμαίνεται.
24καὶ ἐδόξαζον ἐν ἐμοὶ τὸν θεόν.
καὶ τῷ Κυρίῳ πάρειχον δόξην διὰ ἐμοῦ.