449b

οὐκοῦν ὅταν βούλησθε παρ᾽ ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε: παρ᾽ ἐμοὶ γὰρ Γοργίας καταλύει καὶ ἐπιδείξεται ὑμῖν.

The parts of this sentence are in disorder, should it not be something like οὐκοῦν ὅταν βούλησθε παρ᾽ ἐμὲ ἥκειν οἴκαδε Γοργίας ἐπιδείξεται ὑμῖν παρ᾽ ἐμοὶ γὰρ καταλύει . Why does Plato always do such things to complicate the reader’s life?