τήμερον πορευόμενος πρὸς τὸ εργαστέριον μου εἶδον ἀνθρώπω δύο. ἀνήρ τε καὶ γύνη εἰκὸς ἦστον. ἀκουὼν δὲ τοῖν δυοῖν λόγον καὶ ἔγνων ὡς οὐκ τοῦ γένους ἐμοῦ ἦστον τὼ ἀνθρώπω. ἀλλ’ ἐπεὶ δὲ ἀκουσὰς ἐκείνοιν τὸ γένος ἔγνων καὶ δὴ ἐκείνω τῶν Γερμανιῶν ἦστον. ἐν τῇ Γερμανικῇ γλώττῃ ἔλεξα τοιάδε. ἆρ’ ἔφην Γερμανίκω ἐστόν; ποθέν ἔρχεσθον ἐνθένδε καὶ τί ποιουμένω ἐν ταύτῃ τῇ πόλει; τοῦ Ἁνωβερ ἔφη ὁ ἀνὴρ καὶ πρὸς τὴν πόλιν Φρανσικοπόλιν νῦν πορεύομεν. ἐλπίζομεν τὰ ἀξιοθέατα αἰσθάνεσθαι. μετὰ τοῦτο ἀλληλοῖς πολὺ μᾶλλον λέγομεν.
κατὰ ἐμὲ δεῖ τούτους τῆν τοῦ Λομβαρδ ὁδὸν θέασθαι.
https://en.wikipedia.org/wiki/Lombard_Street_(San_Francisco)
εἰ ἐπὶ τῷ λόφῳ ᾠκοδόμησε πόλιν τινὰ ἄνθρωπος, τοιαυτὴν ὁδὸν εἶδεν.
Καὶ τὸ τοῦ Ἰωὴλ ἐργαστήριον θαυμάσιόν ἐστιν ἐν τοῖς τῆς Φραγκισκουπόλεως τόποις. 
διὰ τί? μέγα τοῦτο τὸ ἐργαστήριον? καλόν ἐστι? ἐπὶ λόφῳ? περὶ τὸ ἐργαστηρίου τοῦ Ἰωὴλ εἶπε μοι.
Τὸ τοῦ Ἰωὴλ ἐργαστήριον, οὐκ ἐοικὼς τῷ ἐμῷ, μεγάλη αὐλή ἐστιν. Ἐκεῖ δ’οἱ τοῦ Ἰωὴλ συνεργᾶται πολλὰ καὶ διάφορα ἔχουσιν. Ὁ μὲν ἔχει φυτόν, ὁ δὲ κλινὴν κρεμαστήν. Ἔστιν δὲ αὐτοῖς καὶ παιδιαὶ καὶ μηχαναὶ σῖτόν τε καὶ πόσιν δωροῦσαι. Και δὴ καὶ ὁ Ιωήλ ἐστι ἐκεῖ. Τὸ δ’ ἐργαστήριον οὐκ ἔστιν ἐπὶ λόφῳ ἄλλ’ ἐγγὺς τῆς μέσης πόλεως.
ἐν τῷ ἐμῷ ἐργαστηρίῳ, μηχανή τις ἔστι, αὐτόματος πωλητής. καὶ κακός ἐστι. πολλάκις γὰρ ἐγὼ μὲν ταύτῃ τῇ μηχανῇ χρήματα δίδωμι. ἡ δὲ ἐμοὶ οὐδέν! ταύτην δὲ λακτίζω ὥστε βλάπτομαι ποδάς. 
ἆρα καί τινα λύσιν εὕρηκας λακτίζων; 
Ἆρα ὧδε;
https://youtu.be/JQc9L2RbQkw?t=35s 
ἀλλ’ ὑπὸ λόφου ἐστὶν τὸ ἐργαστήριόν μου. ἐπὶ δὲ τῷ λόφῳ νεὼς ἐστὶν ὃν ὀνομάζουσιν Χάριν Νεών. καὶ ἐν τῷ χρόνῳ τοῦ μεσημβρίας ἀρίστου
ἐπάτησα τὸν λόφον πρὸς τὸν νεὼν. ἐν γὰρ τῷ νεῷ ἀναγιγνώσκω τῇ σίγῇ.