In medieval Latin (St. Thomas) what “quia vero” mean at the beginning of a sentence?
For context:
Est igitur considerandum, quod sicut nomine boni intelligitur esse perfectum, ita nomine mali nihil aliud intelligitur quam privatio esse perfecti. Quia vero privatio proprie accepta, est eius quod natum est, et quando natum est, et quomodo natum est haberi, manifestum est quod ex hoc aliquid dicitur malum quod caret perfectione quam debet habere.
The vulgate has a similar construction and the DR translates it as “now” but I’m not confident in that since that is the only place I can find with reference to “quia vero.”