Ποῦ οἰκεῖτε;

[Lucus Eques]

ΧαίÏ￾ετε, ὦ φίλοι!

Θέμα τι ἄÏ￾χεσθαι βούλομαι Ἑλληνίζων, διὰ τοῦτο· ποῦ οἰκεῖτε; ἎÏ￾α δὲ καλή á¼￾στιν ἡ πεÏ￾ὶ τὴν οἰκίαν χώÏ￾α; Ἐγὼ αá½￾τὸς á¼￾ν τῇ τῆς ἈμεÏ￾ικῆς Πεννσυλουᾱνίᾳ οἰκῶ, καὶ á¼￾νταῦθα μανθάνω τὴν γεωλογίαν τε καὶ τα κόσμικα μαθήματα, αá½￾τόν á¼￾στιν πεÏ￾ὶ τῶν τε δήμων καὶ πολιτικῶν καὶ τῶν γλωσσῶν. Πλεῖον λέγειν οá½￾ ῥᾳδίως δύναμαι, ἀλλὰ χαίÏ￾ω πειÏ￾οῦμενος. (Εἰ γὰÏ￾ κακῶς á¼￾γÏ￾άψω, λέγετέ μοι.)

ΧαίÏ￾ετε,
Λουκᾶς

[Rhumak]

ΧαĩÏ￾Ì￾ ω φίλε· συγγως μοι το μή τάς δίκαιας Ï€Ï￾οσωδίας τιθέναι δεδυνέσθαι τά τε άλλα, εί τινα ευÏ￾ήσεις, αμαÏ￾τήματα. Ì￾Εστί γάÏ￾ μοι χαλεποτατον ουτω γÏ￾αψαι, επεί κατά γÏ￾άμμα κ’άνευ πνευμάτων καί ψίλαις μοναις Ï€Ï￾οσωδίαις γÏ￾απτέον· ως κακως! ει δέ τι με δίδαξαι βοÏ￾λει πως κάλλιον γÏ￾άψω, ηδέως μαθήσω.

ΧωÏ￾α μοί Ì￾στι το Λάτιον, ως εκ της εμης επιγÏ￾αφης Ï￾αδίως αναγιγνώσκεται. Πόλις Λατίνα καλειται (λατινικότεÏ￾’αυτης ποία μήν; ουδ’αυτή η ̀Ρώμη!). Ουαλεντίνος ÎŒÏ￾σολίνι Τζεντζήλλι, Βενίτου Μουσσολίνι άÏ￾χοντος, αυτήν εθεμελίωσε το 1932 μετά την ξήÏ￾ανσιν των Πομπτίνων λίμνων, πεÏ￾’ων καί ΜαÏ￾τιάλης εν ετίοις αυτου επιγÏ￾άμμασιν ά νυν ου μιμνήσκω καί ̀ΩÏ￾άτιος εν τωι του Ï€Ï￾ώτου βιβλίου πέμπτωι σίλλωι εφήτην. 60 χιλιάμετÏ￾α Ï€Ï￾ÏŒ ̀Ρώμης τοĩς από Î￾εαπόλεως εÏ￾χομένοις εστί. ΠεÏ￾ί τησδε της πόλεως αÏ￾χιτέκτωνες εν το 1937 Ì￾Αθήνωνθι έφασαν (σÏ￾νόδωι CIAM)

Ì￾Αιαĩ, ιτέον νυ! ει δέ πλέονα γνουναι βοÏ￾λει, γÏ￾άφε μοι!

[Swth\r]

ΧαίÏ￾ετε, ὧ φίλοι!

Οἰκῶ Ἑλλάδα, καλλίστην χωÏ￾ῶν, ὡς ἕμοιγε δοκεῖ. Καὶ μὴν á¼￾ν Χαλκίδι, πόλει τινι á¼￾γγὺς Ἀθηνῶν, διατελῶ διδάσκων νεανίοις τε καὶ νεάνισι τὴν Ἑλληνικὴν γÏ￾αμματείαν, á¼€Ï￾χαῖαν δὴπου καὶ νεωτέÏ￾αν. Φιλόλογος δὲ καὶ Γλωσσολόγος καλοῦμαι ὑπὸ τῶν ἅλλων Ἑλλήνων. ἘσποÏ￾δακα γὰÏ￾ á¼￾ν τῇ Ἁθήνησι Ἀκαδημίᾳ τέχνην σπουδαιοτάτην δοκεῖν á¼￾μοί.

á¼￾Ï￾Ï￾ωσθε πάντες

[Drako]

ΧαίÏ￾ετε, ὧ φίλοι!

Οἰκῶ Ἑλλάδα, καλλίστην χωÏ￾ῶν, ὡς ἕμοιγε δοκεῖ. Καὶ μὴν á¼￾ν Χαλκίδι, πόλει τινι á¼￾γγὺς Ἀθηνῶν, διατελῶ διδάσκων νεανίοις τε καὶ νεάνισι τὴν Ἑλληνικὴν γÏ￾αμματείαν, á¼€Ï￾χαῖαν δὴπου καὶ νεωτέÏ￾αν. Φιλόλογος δὲ καὶ Γλωσσολόγος καλοῦμαι ὑπὸ τῶν ἅλλων Ἑλλήνων. ἘσποÏ￾δακα γὰÏ￾ á¼￾ν τῇ Ἁθήνησι Ἀκαδημίᾳ τέχνην σπουδαιοτάτην δοκεῖν á¼￾μοί.

á¼￾Ï￾Ï￾ωσθε πάντες

[petka]

χαιÏ￾ε ΣωτηÏ￾,
Ειμαι πετκα εκ Ï￾ουμανικης χωÏ￾ιας, (ουκ εγνω οφειλειν τους τονους ακομη και εχω την ελπιδα σε δυνασθαι καταλαβαινειν) Εγω σπουδαζω μαθειν την ελληννικην γλοσσαν. Επειδη συ εισθε γλοσσολαλος αÏ￾εσει μου συ βοηθειαν φεÏ￾ειν μοι. εγω δυναμαι μεταφÏ￾ασειν, αλλα δε δυναμαι μιλειν, νεα ελληνικα αÏ￾εσει μου τοσαυτως την γλοσσαν ταυτην, αλλα δε μιλω την καλο. Φιλω την Ελλαδα και τον λαον της, οτι ουτοι επι πλεον παθηματα εχουσιν εν ιστοÏ￾ια και το παÏ￾ον. Εγνω την αγαπην του λαου σου πεÏ￾ι φιλοσοφιας και πεÏ￾ι θεολογιας και πεÏ￾ι τεχνης. θαυμαστοι εισθε! Η ανθÏ￾ωπoτητα οφελει υμιν τοσαυτα πνευματικα εÏ￾γα! Το παÏ￾ον δεν ειναι ηττον των αÏ￾χαικων χÏ￾ονιων, ω, ουδενικως! δια των χÏ￾ιστιανικων εÏ￾γων υψηλοτατων. ΅Ω, Λαος εν πολλοις πειÏ￾ασμοις και θλιψεσιν εδειξας πολλην υπομονην δειγμα καλο εχωμεν εξ υμων! Διδασκαλοι, φωτισμοι της οικουμενικης πεÏ￾ατων, χαιÏ￾ετε!

[Swth\r]

Φίλε (ή φίλη;) Πέτκα,
ουκ έχω ÏŒ,τι είπω διά τοÏ￾Ï‚ σοÏ￾Ï‚ καλοÏ￾Ï‚ λόγους. Έγωγε την κÏ￾ίσην εÏ￾νουν ουκ έχω τοις Βυζαντινοίς γÏ￾άμμασί τε καί τέχναις. Φιλώ μέντοι μάλιστα αÏ￾χαίαν γÏ￾αμματείαν, ήκιστα δε την επιγιγνομένην Βυζαντινήν αντιγÏ￾αφήν αυτής.

ΈÏ￾Ï￾ωσο!

ΓÏ￾αφή υστέÏ￾α: Ουκ εχÏ￾ώμην τονικωι τε συστήματι πνεÏ￾μασί τε ως επί πλείστον διά Ï„ÏŒ μή χαλεπήν σοι γενέσθαι τήν ανάγνωσιν ταÏ￾την...

[Apollimagine]

ΧαίÏ￾ετε!
Οἰκῶ á¼￾ν πολίσματί τινι á¼￾γγὺς τοῦ ΜαÏ￾βούÏ￾γου, á½… á¼￾στι πόλις τῆς ἀκαδημίας ΓεÏ￾μανική. Ἡ πεÏ￾ὶ τὸ πόλισμα χώÏ￾α καλή á¼￾στι πολλοὺς λειμῶνας ἔχουσα, ὃ á¼€Ï￾έσκει καὶ ταῖς κυσί μου. Εἰς ἄλλας πόλεις ποÏ￾εύεσθαί á¼￾στι ῥᾴδιον, ὅτι τὸ πόλισμα σταθμὸν τοῦ σιδηÏ￾οδÏ￾όμου καὶ τοῦ λεωϕοÏ￾είου ἔχει.
á½￾μως Ï„á¿· μετοπώÏ￾ῳ μετὰ τοῦ ϕιλτάτου εἰς τὴν μεγάλην τοῦ ΦÏ￾αγκϕούÏ￾του πόλιν μετοικίσομαι ὡς σχολάσειν καὶ á¼￾Ï￾γάσεσθαι. Ἐλπίζω ἡμεῖς á¼￾κεῖ καλὴν οἰκίαν εὑÏ￾ήσειν. Ἀλλ' αἱ κύνες μενοῦσιν παÏ￾á½° τῇ μητÏ￾ὶ ἅτε "τῇ τοῦ κυνηγεσίου ἡγεμόνι" οὔσῃ

ἜÏ￾Ï￾ωσθε, ὦ ϕίλαι καὶ ϕίλοι!