Prima compositio

[Amadeus]

Ecce prima mea compositio latina de rebus insulsis:

Nomen mihi verum Manuel est. Sum adulescens viginti duorum annorum (ex februrario), et terram mexicanam incolo. Amor vitae meae est scientia aut potius philosophia, regina omium scientiarum. Profecto, propter hoc ipsum linguas latinam et graecam discere volui circiter duobus annis ante (ceterum, confiteor litteras graecas me terrere). Finis in vita mea est homo doctus, ut Socratis vel Aristotelis, futurus esse.

Nihil difficilius esse mihi videtur quam bene scribere et maxime latine scribere. Artem scribendi nescio, at non mea culpa, sed quia eam numquam in ludo didici (magistri pigri mihi fuerunt). ¿Quid ipsi dicitis? ¿Quales vobis magistri fuerunt? Certe, non idem est ludus americanus quam mexicanus. ¿Nonne verum dico? At iam satis est. ¡Nescio quid plus dicere! Liberi sunt ad corrigendum omnia menda quae invenire possint. ¡Valete!

[Lucus Eques]

Lucius Emmanuel amico s.d.

Noli uereri litteras Graecas! Nunc Latine bene scientem perfacile erit te etiam Graece discere. Bene scribis! Iam commendo te Amphitryonem legere, illam Ørbergianam editionem, deinde in Partem II Linguae Latinae inire.

Mihi insolitum sed bellum uidetur puncta Hispanica adhibere, scrípsisti enim '¡!', '¿?', quae ut confiteor numquam antea Latinis uerbis uidi. Romani scilicet sine talibus punctis nostris scrípsere, igitur ut libeat scribeat quicumque quomodocumque! Ita uarietas litterarum a nobis colatur.

Plane, sane, optime didicisti, amice; mihi cordi est te ita studiosum mactissimumque uidere. Vale atque uale,

Die Veneris Kintnersuillae.

[Matthaeus]

Matthaeus omnibus amicis s.d.

Recte dicis, Luce! Sed si possemus signa sicut in Hispanicam linguam uti, cur non possemus verba, quae Hispanicam loquentes per "esse" uterunt in latinam accipere? Scilicet, Hispanis duae verba sunt quae "esse" significant: "ser" atque "estar" - minime eadas significationes.
Quid existimini? Possimus linguam latinam ut adulescat adiuvere?

[Silenus]

Amor vitae meae est scientia aut potius philosophia, regina omium scientiarum.

Alludisne proclationi Caroli Friderici Gauss de mathematica, non philosophia?

[Lucus Eques]

Mathaei amice, uocabula Hispanica longe absunt a quibusdam punctis Hispanicis, mea sententia. Lingua enim est aliquid ore ac uiua uoce habeatur, nec enim litteris ingenio permutabilibus. Paucis: si uocabula noua linguae addideris, illa uerba per uim dices — ne punctum quidem dices! Vale.

[Matthaeus]

Hmmm nihilominus Vaticanus linguam latinam semper adamplit... nova verba necta ad vitam hoderniam etiam et etiam creuntur. Cur autem verba tam gravia, velut "esse", ex aliis linguis novas significationes accipere non possint?

[bellum paxque]

David omnibus s.p.d.

si uocabulum "esse" mutandum hodie est, mutandum tum quoque cum Caesar Latine loquebatur! uerba enim uelut "esse" non hodierno tempori, sed omnibus temporibus aeuisque sunt! num noster Cicero, uel noster Vergil uocabulis "estar" "ser"que utebantur? minime uero! necesse non erat, iam igitur, etiam nunc, necesse non est.

ualidissime ualete

David

[Matthaeus]

David amice, si hoc ita fuisset quomodo narras, tunc cur lingua Hispanica tenet dua verba per "esse" differente significatione? Etiam plus: Babylonibus autem IX casos in grammatica linguae erant, figura paulum temporem Latina ita mutata quantae diceri et scriberi possint!...

Egomet ne quidem Latina non-mutata bene utor...

[Lucus Eques]

Mathaei care, Hispani talia pro se inuenerunt, inter multa alia linguae originalis Latinae ignara, nec uero Hispanico sermoni casus sunt grammaticales. At sunt Latino. "esse" enim uerbum ac eius usus syntacticus pars Latinae grammaticorum est, nequidem linguae Latinae grammatica mutandi cupio.

[bellum paxque]

Matthaei optime,

recte dicis alias linguas figuras grammaticas Latinae dissimiles habere; sed cur eam ob causam "ser" ac "estar" sola linguae latinae addenda sunt? quae est causa cur nouem casus linguae Babylonianae quoque Latinae non addendi sunt? "esse," ut carus Lucus dixit, non hodiernum uocabulum sed elementum grammaticum aeternum est, nemo enim sine eo lingua Latina utor possit. uocabula autem quae ab Vaticana ecclesia addita sunt non necesse erant aeuo in classico, sed nobis utilia et necessaria qui supremo in tempore uiuunt.

quisnam linguam latinam nouem casus Babylonianos absorbere uelint aut uelle possint?

-David

[Amadeus]

Amor vitae meae est scientia aut potius philosophia, regina omium scientiarum.

Alludisne proclationi Caroli Friderici Gauss de mathematica, non philosophia?

Eh....non? Hahahae! Ignosce mihi, non intellego. Adhuc difficultates habeo ad sententias latinas legendum. Sed puto philosophiam, non mathematicam, reginam omnium scientiarum esse, quod homo primo tempore creatura contemplativa non materialista fuit, et questiones de Deo, de anima, de terminis "a quo" et "ad quem" saepe cogitabat.

Vale, Silene!

[Lucus Eques]

Hahae, forte in mentem modo uenit illa citatio ex Patre Familias ("Family Guy") spectaculo teleuisorio, cum Chrisophorus Petri filius patrem rogat ut se adiuuet cum praescriptione sua mathematica.

Inquit Peter, "Pfft, mathematica. Mathematica, care mi fili, nihil est nisi biologiae soror lesbiana."

[Matthaeus]

Omnibus salutem do

Si aliquis linguam quandam mutare vult, duae possibilitates sibi sunt: mutare ob diminutionem seu ob adauctum linguae.
Nunc vero, Britannica lingua "airport English" tenet, formam simplam Britannicam loquendi. Arabi autem in quaque terra ubi Arabicae utentur, differente modo loquentur. Nihilomino linguam "superiorem" habunt - nemo ei in vita hodierna utetur sed haud setius in literatura inveniri potest.
Cur latinam non ita sit?

[Amadeus]

Scilicet, Hispanis duae verba sunt quae "esse" significant: "ser" atque "estar" - minime eadas significationes.
Quid existimini? Possimus linguam latinam ut adulescat adiuvere?

Amadeus Matthaeo salutem dicit,

Hoc dicit dictionarium Academiae Regalis Hispanae (www.rae.es) de verbis "ser" et "estar":

Ser
3. intr. Haber o existir.
6. intr. Estar en lugar o situación.

Estar
1. intr. Dicho de una persona o de una cosa: Existir, hallarse en este o aquel lugar, situación, condición o modo actual de ser. U. t. c. prnl.

Ergo, necesse non est verbum latinum "esse" in duo verba dividere. Sed propositum tuum laudabile est.

Vale!

[bellum paxque]

saluete omnes

item possibile sit, si cupiatur, exempla alia permulta proferre: etenim anglica lingua nonnullis modis uti possunt ad "esse" exponendum. nonne "there is" ibi anglice adhibetur ubi "est" latine apparet? an "exist" ibi anglice adhibetur ubi "est" latine apparet? haec autem talium usuum non omnia nec etiam plurima sunt!

si Cicero se bene exprimere sine uerbis uelut "estar" "exist"que poterat, ego quoque "esse" solo, etiamsi solus, utar.

ualidissime ualete

David