Salvete, amicae, amicique! Quid agitis hodie? Et heri?
Vere, notionem habui ut casos dierum nostrorum permutare possint, excusatio exercere latinam nostram. Quin? Ego prime (et, amabo vos, me corrigite si [quando] erro; quoque consilia latinae meae grata sunt):
Cara Ephemeris,
Hodie bene egit ~ vel, satis bene. Puella mea, Carolina, et ego consilium cepimus ut hodie conveniamus. Sed quando ea non venit, eam vocavi (telephono cellularo, aut simpliciter "cellu," quod declinatur qui "cornu"), et inveni ea omino dedidicit. Eam paenitevit multum, nam quoque ego ad laboritem hodie non ii ut Carolinam convenire. O vel, vita est.
Carolina dulcissima gallica suavissima est; simpliciter esse illacum voluptas est delectatioque. Vel, vere, semigallica; mater eius gallica est; aliquin omnino americana est. Et mox, forsin septem die, rediet in Galliam. Erat discipula in universitate mea, sed nunc laureata ab universitate est et in praesentia suam vitam incipit, quoniam ego anno secundo sum solum. Tristius est, nam inter se commodum invenimus, abhinc mensite, et alium alium veneramur. At semper recordor, vita est, vita est ...
Quis proximus?
