by Σαῦλος » Mon Mar 11, 2013 1:48 pm
A SMALL CHILD WITH BIG QUESTIONS
All Parts – Level Three
ταύτα ἐγένετο.
Part One
1. ἐν τῇ πόλει τινι κατῷκησε τέκνον μικρόν. ἡ μεν πόλις μεγάλη. μικρόν δε τὸ τέκνον. το ὄνομα τῷ τέκνῳ Εὐερωτής ἐστιν.
2. ἡγεμών τῆς πόλεως ἦν Φήλιξ. τὸ ὄνομα τῇ πόλει ἦν Καισάρεια. ὁ δε Φήλιξ ἦν ὁ μέγας ἡγεμών τοῦ βασιλέως Καίσάρος.
3. τό μικρόν τέκνον ἠθελεν ἐρωτᾶν τόν μέγαν ἡγεμονα περί τῶν κακῶν ἐν τῇ πόλει.
4. μικρόν τὸ τεκνον. ἀλλά εἶχεν μέγα ἐρώτημα. (καλόν εστιν ὅτι το τέκνον ὅν ἐρωτᾷ καλῶς μακάριον εστιν. ἔχει τήν σοφιαν.)
5. ποῖον ἐρώτημα ἔχει Εὐερωτής; τούτ̍ εστιν• “δια τί αἱ ὁδοί τῆς πόλεως ἦσαν κακαί;”
6. μικρόν τὸ τεκνον, ἀλλά εἶχεν ἄλλο μεῖζον ἐρώτημα ἤ τοῦ πρῶτου.
7. “δια τί οἱ οἶκοι τῆς πόλεως ἦσαν κακοί ἀλλά ὁ οἶκος τοῦ ἡγεμονος ἤν καλός;”
8. τίνα ἐστιν τα φαῦλα ἅ ἔχουσιν οἱ οἶκοι; οἱ πτωχοί ἔχουσιν στέγας τῶν χόρτων. τα δε φαύλα τῶν οἶκων ἤσαν αἱ στέγαι τῶν χόρτων. διὰ τοῦτο, τὸ ὕδωρ εἰσπιπτει εἰς τοῖς οἴκοις ὅτι αἱ στέγαι τῶν χόρτων εἴσιν κακαί. ἀλλά ἡ τοῦ ἡγεμόνος Φήλικος στέγη εκ τῶν κεράμων ἦν. καλός ὁ οἶκος ἐκεῖνος.
9. δύο ἐρωτήματα εἶχεν τὸ τέκνον. ἔρχεται πρὸς τὸν ἡγεμόνα Φήλικα....
10. τί σύμβαίνει;
Part Two
1. ταύτα συνέβη...
2. ἀφίκετο το τέκνον οἰκίαν τοῦ ἡγεμόνος. ὁ δε ἡγεμών ιδῶν αὐτό ἠρώτησεν “τί ὄνομα σου; περί τίνος λυπήν ἔχεις;”
3. (τέκνον λέγει) ευθύς φοβούμενος ἡγεμόνα το τέκνον απέρχεται.
4. οργιζόμενος δε ἡγεμών λέγει εν τῇ μεγάλῃ φωνῄ ὅτι “μένε! παύου! μη τρέχε! μη απέρχου. ἔρχου ὥδε!”
5. ὑποστέψαντος τέκνου ἡγεμών ε̍ἴπεν αύτῳ “νυν εἴπε μοι. αποκρίνου την ερώτημα μου. δια τί λυπεῖ;”
6. τέκνον λέγει, “οὐ δύναμαι ειπεῖν οτι φοβοῦμαι σε, ὦ ἠγεμών.”
7. ἡγεμών λέγει, “το τέκνον μου, οὐ δύναμαι ποιήσαι οὔδεν. μη φοβοῦ. λέγε προς με την αἰτίαν της σου λύπης.”
8. το τέκνον αποκρίνεται ὅτι “λυποῦμαι ὅτι ἔχω ἕν ἀξιόλογον ερώτημα. οὔδεις δύναται αποκριθῆναι το ερώτημα μου.”
9. ἡγεμών λέγει “τάχα εγώ δύναμαι αποκριθῆναι τούτο το ερώτημα σου. ερώτα με.”
10. τέκνον λέγει “εὖγε. ἀλλά μέγα το ερώτημα.”
11. ἡγεμών λέγει “καίπερ μέγα, ερώτᾳ με. εγώ δε ὁ μέγας ἡγεμών. ἅπαξ Κάισαρ αὐτός ηρώτησεν με τι.”
12. τέκνον λέγει “αληθῶς ὦ ἡγεμών. συ ἔι μέγας. το δε πρῶτον ερώτημα μου εστίν τούτο....”
13. ἡγεμών λέγει “μένε! οὐ ἔχεις ἕν ερώτημα; πῶς λέγεις νυν το πρῶτον;”
14. τέκνον λέγει “συγγνώμην ἔχε, ὦ ἡγεμών. μικρόν το τέκνον εἰμί.”
15. ἡγεμών λέγει “εγώ δε αφίημι σοι. διατέλει.”
16. τέκνον λέγει “το οὐν πρῶτον ερώτημα μου τούτ΄ εστιν· δια τί κακαί αἱ ὁδοί τῆς πόλεως;”
17. ἡγεμών λέγει “ρᾳδιον εστιν αποκριθῆναι. οὐ ἔχει ἡ βουλή τῆς πόλεως ἄργυρον ὅτι οὐ διδάσι το τέλος οἱ κακοί ἄνθρωποι τῆς πόλεως.”
18. τέκνον λέγει “εὐχαριστῶ ἡγεμόνι μου. ἡ ἀπόκρισις σου καλός εστιν. και νυνί χαίρω ολίγον.”
19. ἡγεμών λέγει “απεκρίθην καλῶς. πῶς λέγεις το ολίγον;”
20. τέκνον λέγει “συγγνώμην ἔχε ὦ ἡγεμών. ἔτι λυποῦμαι ολίγον δια ἄλλο μέγα ερώτημα”.
21. ἡγεμών λέγει “και ἄλλο, και ἄλλο, και ἄλλο ερώτημα ἔχεις.”
22. τέκνον λέγει “δύο ερώτηματα μόνον ἔχω. πιστεύε μοι.”
23. ἡγεμών λέγει “εὖ, ερώτα.”
24. τέκνον λέγει “δια τί κακοί οἱ οἶκοι τῆς πόλεως;”
25. τί συμβαίνει;
Part Three
1. ταύτα συνέβη….
2. οργιζόμενος ἡγεμών ερωτᾷ το τέκνον ὅτι “και δοκεῖ σοι ὅτι οὕτος ὁ οἶκος μου εστιν κακός;”
3. τέκνον λέγει, “ουχί. ουχί. συγγνώμην ἔχε μοι, ὦ ἡγεμών μου. ορθοί οἱ τοῖχοι τοῦ οἶκου. μέγας ὁ οἶκος. συ κατοικεῖς εν τῷ καλῷ οἶκῷ. και πῶς ἄλλοι οἶκοι;”
4. ἡγεμών λέγει, “χαλεπόν ἐστιν αποκριθῆναι ὅτι συ εἶ το μικρόν τέκνον. ἀλλά πειράσομαι αποκριθῆναι. κακοί οἱ οἶκοι ὅτι πτωχοί οἱ ἄνθροποι. μη λυποῦ δια τους πτωχούς. οὕτως ἐστιν ὁ βίος. ἄλλοι ἄνθρωποι πλούσιοι και οἱ ἄλλοι πτωχοί. νυν απἔρχου.”
5. ορχοῦμενος το τέκνον απήλθεν. λυποῦμενος ὁ ἡγεμών εισήλθεν εἰς τον καλόν οἶκον αὐτοῦ.
{Μαρκε, γελώ γε. αλληθως, προφορά μου οὐ διαφέρει το λυπεῖται του λύπεῖτε. ἥμαρτησα. Ask us some questions about this story}
I will babble until I talk. ετι λαλαγω...
}