fabula de filia regia et cicere
Quondam filius regis erat; filiam regiam cupiebat, sed filiam regiam uere esse oportebat. tum in orbi terrarum universo peregrinationes sucepi, ut illam inuenisset. at ubique uitia habebant; cum filiae regiae superessent, filias regias uere fuisse non persuasus erat. illis semper uitia aliquae erant. reuersus est ad domum et taedebat eum rei, nam ipsam filiam regiam semper cupiebat.
uespero aliquo tempestas orsa est; fulminabat tonabatque; multum pluebat; res horribilis erat! tum in fores urbis pulsum est, et rex senex apertum iui.
filia regia erat foris exspectans. pro dii immortales! tristitiam uultu ferebat pluuio et malo Ioue! aqua fluente in comas et in uestem et in calceos eius dixit se filiam regiam uere esse.
"heu", dixit sibi, "uideamus hoc" regina senex, et tacita in cubiculo hospitali lectum parans cicer deposuit in fundum stragulo deiecto; postea XX culcitas super cicer et XX mollia strata super culcitas posuit. ibi filia regia eodem nocte dormitura erat.
postero die quo modo dormiuisset ei quaesiuerunt.
"o, pessime!" filia regia dixit. "totam noctem non quiescebam! solum dii sciant quid in lecto esset! iacebam in aliquo duri, ut liuores ubique corpori meo sint! res terribilis!"
cum ergo cicer trans et XX culcitas et XX mollia strata sensisset, filiam regiam uere esse uiderunt. nemo tam sensibilis est sine filiabus regiis.
filius regis eam ergo in matrimonium duxit sciens eam filiam regiam esse, et cicer in museum positum est, in quo semper disponibile uisu est, si nemo abstulit.
ecce! haec uere fabula est.
I'll opt for a higher proficiency in prose before dabbling in verse.
