benissimus nihil scit latinam

[benissimus]

aliquis mihi nunc latine dixit "quid est nomen tibi", hic sciens me scholae tutorem et volens me probare (vel improbare). discipula mea ('ista exlex anus' cognota ab episcopo) quid ille dixisset partim extraxit, nescivit autem tibi quid esset "tibi". ille haec verba anglice ei explicavit, et tunc iterum me rogavit quid sit nomen mihi. nulla verba mihi occurrebant, minore tempore discedo. mea fides contorta erat, quae dignitas mihi manebit?

"quid nomen est mihi" : da mihi ad hanc responsum salis, ut statim fidem redimam et dignitatem meam.

[Episcopus]

Paene intellego quid modo dixeris attamen ille malam abeat in rem. Illi flocci haudquaquam facimus. Fac faciem interfacias tam miseram.

(Mihi et lege faeces:)

Peius autem hodie occurrit mi nil quadri numerorumve comprehendenti illacum docente soli sedenti quod valde sugerem lac, nux quaedam spatium intravit. "an feckin tantum stulti (egomet solus) hic remanent?" espuit ac praeter episcopus ut visus est absens nemo ibi sciebat me latine posse neque quaquam stultum; immo regionis callidissimus, sed uno hodie numeri quadraque praeter caput volavere. Dignitatem fuit mi difficillimum rursum adipisci, etiam profecto eius nil possideo, quod etiam stultissimas vidi numeros et quadra efficere posse; eas quae nunquam Aureliae quidem latinae quadri dynamen edere quirent. Haec est maxima indignitatis sententia. Docens me valde amat, sed abdominis esse causa puto, nam persaepe sedeo id quadrorum et ceterorum insciens fodicans atque durum spectat. Difficile mimet memet etiam intellegentem omnes propter has, ut inversissime videtur, potentiores stultas, deinde magis magisque facundiae inopia mi datur, ne ubi viri Romae quidem librum nequii legere. An aliquis mi auxilium inferat?